Kolekcje

Biografia Johna Bardeena

 Biografia Johna Bardeena


We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

John Bardeen był amerykańskim fizykiem i inżynierem elektrykiem, jednym z trójki twórców tranzystora kontaktowego.

Ma również wyróżnienie, że jest jedyną osobą, która dwukrotnie zdobyła Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki. Pierwszy raz w 1956 roku z Walterem Brattainem i Williamem Shockleyem w sprawie wynalezienia tranzystora, a drugi raz w 1972 roku z Leonem N Cooperem i Johnem Robertem Schriefferem, w ramach podstawowej teorii konwencjonalnego nadprzewodnictwa.

John Bardeen wczesne życie i edukacja

John Bardeen był jedynym z głównych trio wynalazców tranzystorów urodzonych w USA. William Shockley urodził się w Anglii, a Walter Brattain w Chinach - oboje byli rodzicami z Ameryki.

John Bardeen urodził się w Wisconsin w maju 1908 roku. Był synem Charlesa Russella Bardeena, który był pierwszym dziekanem University of Wisconsin Medical School.

W 1928 roku Bardeen uzyskał tytuł Bachelor of Science w dziedzinie elektrotechniki na Uniwersytecie Wisconsin-Madison, a następnie uzyskał tytuł magistra w 1929 roku, ponownie w Wisconsin.

Po ukończeniu studiów w Wisconsin Bardeen rozpoczął pracę w Gulf Research Laboratories, części Gulf Oil Corporation w Pittsburghu, ale praca jako geofizyk nie wzbudziła jego zainteresowania tak, jak by chciał. W rezultacie rozpoczął studia doktoranckie z matematyki i fizyki. w Princeton, gdzie uzyskał stopień doktora. w 1936 roku.

Bardeen w Bell Labs

John Bardeen rozpoczął pracę w Bell Labs, dołączając do Solid State Physics Group pod kierownictwem Williama Shockleya i chemika Stanleya Morgana.

Celem grupy, do której dołączył Bardeen, było znalezienie półprzewodnikowego zamiennika lamp próżniowych, które były delikatne, duże i miały problemy z niezawodnością.

Grupa początkowo próbowała użyć zewnętrznego pola elektrycznego do kontrolowania przewodnictwa półprzewodnika, ale za każdym razem, gdy eksperymenty kończyły się niepowodzeniem i ostatecznie grupa zatrzymywała się, nie wiedząc, w którą stronę się skręcić.

To Bardeen zasugerował teorię, która przywołuje stany powierzchniowe, które uniemożliwiają polu przenikanie półprzewodnika. To przełamało „zacięcie kłody” i praca szybko posunęła się do przodu, prowadząc ostatecznie do spojrzenia na punkty kontaktowe półprzewodnika. Otoczyli styki punktowe między półprzewodnikiem a przewodami przewodzącymi elektrolitami, uzyskując w końcu dowód wzmocnienia.

23 grudnia 1947 roku John Bardeen i Walter Brattain, pracujący bez Shockleya, stworzyli tranzystor punktowo-kontaktowy, który osiągnął wzmocnienie.

Okazało się, że Shockley starał się przypisać sobie dużą zasługę, chociaż Bell Labs konsekwentnie przedstawiał wszystkich jako wynalazców. Jednak działania Shockleya poważnie zaszkodziły relacjom między nim a Johnem Bardeenem i Walterem Brattainem.

Bardeen szuka nowych pastwisk

We wczesnych latach pięćdziesiątych John Bardeen chciał szukać innej pracy. W 1951 roku zaproponowano mu posadę na Uniwersytecie Illinois w Urbana-Champaign, gdzie został profesorem elektrotechniki i fizyki.

Podczas pobytu w Illinois Bardeen stworzył główne programy badawcze w obu wydziałach, z którymi był związany. Na Wydziale Elektrycznym w ramach programu badano eksperymentalne i teoretyczne aspekty półprzewodników. W ramach programu na Wydziale Fizyki badano teoretyczne aspekty makroskopowych układów kwantowych, zwłaszcza nadprzewodnictwa i cieczy kwantowych.

To właśnie praca nad nadprzewodnictwem, za którą John Bardeen otrzymał swoją drugą Nagrodę Nobla.

Bardeen pozostał w Illinois od 1951 do 1975 roku, ostatecznie zostając profesorem emerytowanym.

Nagrody Nobla Bardeena

W 1956 roku otrzymał wraz z Shockleyem i Brattainem Nagrodę Nobla za pracę nad tranzystorem, ale do tego czasu był zaangażowany w badania nad nadprzewodnikami. To właśnie w tej dziedzinie czuł, że dokonał największych osiągnięć, aw 1972 roku otrzymał za tę pracę drugą nagrodę Nobla, a oprócz Nobla otrzymał szereg innych nagród, w tym złoty medal Akademii Radzieckiej. dla nauki. Bardeen zmarł w wieku 82 lat na początku lutego 1991 roku.


Obejrzyj wideo: John Robert Schrieffer. Wikipedia audio article (Może 2022).